Zijn mensen van nature goed of slecht? Dat is eigenlijk de belangrijkste vraag in het boek De meeste mensen deugen van Rutger Bregman. En eerlijk gezegd is het een vraag waar ik zelf ook weleens over nadenk.
Als je het nieuws volgt, lijkt het soms alsof de wereld alleen maar uit ellende bestaat. Oorlogen, geweld, criminaliteit en mensen die elkaar van alles aandoen. Je zou er bijna door vergeten dat er ook ontzettend veel goede mensen rondlopen.
Rutger Bregman probeert in dit boek te laten zien dat de meeste mensen eigenlijk best deugen. En dat vond ik een interessant uitgangspunt.
Waar gaat het boek over?
In De meeste mensen deugen neemt Rutger Bregman je mee door de geschiedenis en verschillende psychologische onderzoeken. Hij probeert aan te tonen dat mensen van nature helemaal niet zo egoïstisch zijn als vaak wordt gedacht.
We hebben namelijk vaak het idee dat mensen vooral aan zichzelf denken. Maar volgens Bregman zijn we juist gemaakt om samen te werken en elkaar te helpen.
Hij gebruikt hiervoor allerlei voorbeelden uit de geschiedenis. Sommige verhalen kende ik al, maar andere waren helemaal nieuw voor mij.
Wat ik vooral leuk vond, is dat hij bekende gebeurtenissen vanuit een heel andere kant bekijkt. Dingen waarvan je altijd dacht dat ze op een bepaalde manier waren gegaan, blijken soms toch anders in elkaar te zitten.
Wat vond ik interessant?
Een van de verhalen die mij het meeste bijbleef, ging over een groep jongens die op een onbewoond eiland terechtkwam.
Je zou misschien verwachten dat er ruzie ontstaat en iedereen uiteindelijk alleen aan zichzelf denkt. Maar in werkelijkheid gingen de jongens juist samenwerken. Ze hielpen elkaar en probeerden er samen het beste van te maken.
Ik vond dat een mooi voorbeeld, omdat het laat zien dat mensen in moeilijke situaties ook juist dichter bij elkaar kunnen komen.
Ook de stukken over psychologische experimenten vond ik interessant. Vooral omdat sommige bekende onderzoeken niet zo betrouwbaar blijken te zijn als we jarenlang hebben gedacht.
Het zette mij wel aan het denken over hoe snel we bepaalde dingen als waarheid aannemen.
Wat vond ik goed aan het boek?
Wat ik vooral fijn vond aan dit boek, is dat het eens een positieve kijk op de mens geeft.
We horen al genoeg negatieve verhalen en soms word ik daar best moedeloos van. Dan is het prettig om een boek te lezen waarin juist de goede eigenschappen van mensen centraal staan.
Daarnaast vind ik psychologie en menselijk gedrag sowieso interessante onderwerpen. Waarom doen mensen wat ze doen? Waarom helpen we elkaar? En waarom gedragen mensen zich soms juist ontzettend egoïstisch?
Het boek geeft daar verschillende verklaringen voor.
Ook vind ik dat Bregman op een begrijpelijke manier schrijft. Je hoeft echt geen geschiedenis of psychologie gestudeerd te hebben om het verhaal te kunnen volgen.
Waren er ook minpunten?
Ja, die waren er wel.
Hoewel ik de boodschap van het boek mooi vind, ben ik het niet overal helemaal mee eens.
Ik denk namelijk dat mensen zowel goede als slechte kanten hebben. Natuurlijk zijn er ontzettend veel behulpzame en vriendelijke mensen, maar er zijn ook genoeg voorbeelden van mensen die bewust anderen pijn doen.
Soms vond ik dat Bregman wel erg zijn best deed om te bewijzen dat mensen goed zijn. Daardoor miste ik af en toe wat nuance.
Ook waren sommige stukken behoorlijk langdradig. Vooral wanneer er uitgebreid werd ingegaan op historische gebeurtenissen of onderzoeken, merkte ik dat mijn aandacht soms een beetje verslapte.
Maar over het algemeen vond ik het boek prettig om te lezen.
Heeft het boek mijn kijk op mensen veranderd?
Niet helemaal, maar het heeft me wel aan het denken gezet.
Ik geloof namelijk dat de meeste mensen goede bedoelingen hebben. Tegelijkertijd denk ik dat je niet zomaar iedereen kunt vertrouwen.
Wat ik wel mooi vind aan de boodschap van Bregman, is dat hij laat zien hoeveel invloed vertrouwen kan hebben.
Als je ervan uitgaat dat mensen goede bedoelingen hebben, behandel je ze misschien ook anders.
En misschien zorgt dat er uiteindelijk voor dat mensen zich ook beter tegenover elkaar gedragen.
Ik denk dat we daar als samenleving best iets van kunnen leren.
Mijn eindoordeel 
Ik geef De meeste mensen deugen van Rutger Bregman 4 van de 5 sterren.
Het is een interessant boek dat je anders laat nadenken over mensen en de samenleving. Vooral de psychologische onderzoeken en de bijzondere verhalen uit de geschiedenis vond ik leuk om te lezen.
Toch geef ik geen 5 sterren, omdat ik sommige hoofdstukken wat langdradig vond en niet altijd overtuigd was van de conclusies van Bregman.
Maar ik vind het zeker een aanrader, vooral als je geïnteresseerd bent in psychologie, geschiedenis en menselijk gedrag.
En misschien is het ook gewoon fijn om eens een boek te lezen dat laat zien dat de wereld niet alleen maar uit slechte mensen bestaat.
Zou ik het boek aanraden? Absoluut!
Heb jij De meeste mensen deugen gelezen? En denk jij dat de meeste mensen daadwerkelijk deugen? Ik ben benieuwd naar jullie mening!
Mijn beoordeling: (4/5)
Auteur: Rutger Bregman
Uitgeverij: De Correspondent
Genre: Non-fictie, psychologie en geschiedenis